Stitch en zijn broer Spikey zijn maandag al bij de rattery 'afgeleverd' en Stitch vráágt zich af wáár hij beland is. Het mens is lief, geeft ze lekkers en vooral broer Spikey krijgt extra aandacht omdat hij zwaar verwaarloosd is.

Stitch ziet dat het mens Anous elke ochtend druk aan het werk is en bedenkt een manier om eens lekker op pad te kunnen gaan....

Na een beetje wurmen en rommelen heeft hij het lamme deurtje los, want de kooi is maandag mee gekomen, grondig ontsmet door Anous en Stitch weet als geen ander dat het deurtje makkelijk los te maken is!

 

Na enkele seconden is het hem gelukt.

Het mens Anous kijkt wel even om, maar Stitch lacht vriendelijk en houdt het deurtje angstvallig dicht tegen zich aan zodat het niet opvalt. Wanneer hij het deurtje loslaat is het mens al lang weer bezig met haar werk. Orders, mailtjes, dingen checken in de pc.....

 

Stitch gaat voorzichtig op pad. Er staat mooi een hoop rommel op tafel, want het mens heeft de afgelopen drie dagen zitten 'schilderen' (ratten, natuurlijk) en er staan potten en dozen en kwasten.

Om de andere mannen eens goed te kunnen bekijken klimt Stitch op een pot met witte rommel en steekt zijn kleine neusje eens in de lucht.

WOW! denkt hij...niet alleen mannen...maar ik ruik ook vrouwtjes!!

Stitch wordt onrustig...maar omdat hij zo afgeleid is en over de stoel naar de rittens wil kruipen valt één van de potten met kwasten om. *potverdorie* schrikt Stitch en snel duikt hij richting het deurtje. Het mens had'm al in de gaten....en staat op van haar stoel.

"wat gaan we doen meneer Stitch?! hebben we plannen?!"

Stitch trekt gelijk weer een vriendlijk snuitje en kucht 'ahum, tja...ik gá al terug...' maar eerst loopt hij reslouut op Anous af....dwars door alle spulletjes op de tafel. Het mens Anous pak hem voorzichtig en knuffelt hem wat. Terug naar je vriend Stitch, je denkt toch niet dat die je kan missen?!

 

Spikey ligt onverstoorbaar te slapen in de hangmatten welke hij maandag ná de schoonmaak in zijn kooi kreeg. Hij heeft nog nooit zó riant geslapen....

 

Anous klikt het deurtje dicht en knijpt de pootjes van het deurtje dichter tegen elkaar.

'Zo jongens, nu zitten jullie veilig'

Stitch is het er niet mee eens. Zijn interesse in de dames is gewekt, en hij kruipt bij broer Spikey....

 

'KOM, we gaan!' roept Erie...
De oude knar had het helemaal uitgedacht.

Hij had de anderen duidelijk opdracht gegeven en die volgden de oude Erie natuurlijk.

 

Zijn plan was alsvolgt; 'wanneer die leuke mensen komen, mét spekkoek, is ons vrouwtje vast weer afgeleid, kletsen kletsen en showen met óns zal ze doen...en in een onbewaakt ogenblik zal ik zorgen dat de deur niet op slot zal gaan. Later in de avond/nacht kunnen we dan ontsnappen en de boel een verkennen, onze vriend Odiehond zal de boel wel bewaken en helpen met de deur.

 

Zo gezegd zo gedaan. Het mens Anous kreeg in de ochtend al visite en alle ratten zaten keurig te wachten op aandacht en knuffels en veel lieve woorden. Vooral Erie werd geeerd om zijn hoge leeftijd en lieve karakter en hij werd meerdere malen op schoot getrokken door Annemiek, het spekkoek bezoek.

Zij en zoon Emile blokkeerden constant de kooi en alle mannen stonden keurig in rij mooi en lief te wezen. Uiteindelijk gingen ze natuurlijk weer naar huis, de bakken eten zaten vol, het water was gevuld de deur was NIET op slot....

Het was wachten totdat iedereen naar bed was en goed zou slapen!

 

Om 06.00 was het zover. Ik 'de Burm' veroorzaakte een gevecht met de nieuwe mannen en vervolgens kwam Odie hard aanhollen om de boel te sussen (doet hij altijd). Anous was de deur vergeten op het grendeltje te doen en Odie duwde ongewild de deur open!! De nieuwe siamees vond het minder leuk, maar ging redelijk verbaasd mee naar buiten!

 

Je had Odie's hoofd moeten zien, van links naar rechts hij hield hem scheef en keek zéér verbaasd...en vervolgens ging hij blaffen, om het Anousmens wakker te maken. Gelukkig ligt die op zolder, maargoed, ze hoorde het toch en kwam Odie bestraffen en zeggen dat hij op moest houden. Gelukkig stond ze bovenaan de trap, en zag ons écht niet!

Erie ging voorop, sprong HUPS uit de kooi en wij volgden. Onze Erie is de oudste en een wijze man, dus niemand twijfelde.

Beetje jammer dat om 06.45 de katten kwamen kijken! De angsthazen onder ons vertrouwde niet op Odie, die al die tijd bij ons bleef. Hij deed echter keurig wat verwacht werd en hij stuurde de katten weg door hárd te blaffen.....De doorgang was volkomen door hem gebarricadeerd. Hij bleef keurig voor de deur liggen!

"KOM onder de kast jongens, riep Erie, het is tof hier...ik klop even onder de kast bij de dames!! hahaha....die kunnen er NIET uit!!'

Erie was dapper, stak zijn tong uit naar de katten en kreeg een lik over zijn oude koppie van Odie. Toch blafte die weer en toen Kabu (Witte Pluis, noemen ze'm hier) en Quark (Streepie) nog met Erie onder de kast zaten kwam het mannenmens de trap af!! Dane en ik (Burmie) waren alvast heel schijnheilig in het matje van de deur gaan liggen....net af we er niet uit waren geweest!

 

Erie riep gelijk 'ow...géén probleem mannen, boos kijken, héél boos, want hij vindt ons tóch eng...!!' En zo gezegd zo gedaan. Dat mannenmens schrok zich kapot! Odie kwispelde vriendelijk en trots, maar het mannenmens zoefde zó de trap weer op. En dáár kwam Anousmens naar beneden gesneld!

 

'jeee....jongens, wát zijn we hier nou aan het doennnn'?! riep ze geschrokken, maar WittePluis klom snél op haar schoot en keek haar lief aan. Hij kreeg een dikke kus op zijn buik onder toeziend oog van Odie.

Quark en Erie kwamen toen ook snel, ze durfde nu wel, want Anousmens was alleen maar heel blij dat we er allemaal gewoon waren. Ze had al gauw door dat Erie de boel had gemanipuleerd....hij werd als laatste voorzichtig gepakt én volop geknuffeld. 'Wat nou als die katten je pakken ouwe Dibbes?!' Ze was duidelijk bezorgd....

 

Iedereen werd geteld en gechecked....en Anousmens bleef nog een half uur met ons spelen. Odie bleef erbij en kreeg ook complimenten.

Al met al een geslaagd uitje, gaan we écht vaker doen....alleen vragen we ons af of het mens ooit nog het haakje van de deur laat...

 

Vanmorgen vielen we allemaal moe maar voldaan in slaap.....wát een avontuur....

 

groetjes en een zwaai van Burmie

 

 

 

Woest ben ik....echt nijdig....
(Brumie egelt en stampt)
Moet je eens kijken naar die datum, een máánd geleden, RUIM....!!

Het mens is té druk zegt ze! Mag ik niks vertellen of achter de cumputer, neeeee....er moet met rittens geknuffeld worden, wij worden door wildvreemde mensen uit ons hokje gepakt (okay...ik vind dát wel héél gezellig, maar schrijf liever een stukje soms) en ze is maar aan het poetsen, opruimen, bellen en mailen over ons. Wat een geklets aan die telefoon...iedereen wil mijn kinderen én die nog geboren moeten worden!

Misschien zijn het wel huilbabies, offeh gewoon vervelende kinderen....maar dát interesseert de mensen die bellen niet. Ze willen onze babies....en ach tja...dát begrijp ik ook wel (*kuch*) (Eigenlijk is Burmie REUZE trots, want hij weet wel dat iedereen bij InDeRats zich keurig gedraagt, lief is en gelukkig weinig ziek zijn)

Terwijl Burmie wat van zich af loopt te blazen schiet hij ineens in gedachten.
'Da's toch niet te geloven, vriend Cubo én mijn kleine Ja-Ti, samen naar de 'rainbowbridge' (wie heeft dat woord verzonnen!?) IK vind het niks'.

Cubo was wederom ziek...had al voor de derde keer antibiotica en ook dit keer leek het niet echt langdurig te helpen. In beide oren een ontsteking en hij rook heel naar uit zijn bekkie. Na maanden rommelen en slechts een korte periode 'zonder' problemen vond ons mens het wel genoeg. Zij vind het 'on-rattelijk' als wij veel pijn hebben en langdurig ziek zijn.

Vervolgens zijn mijn kindertjes opgehaald de afgelopen weken. De kids van Ja-Beau dan. Ze waren allemaal reuze lief en knap (net als ik) en iedereen is er blij mee. Alleen de twee dochters (en een zoon, want die gaat emigreren!) bleven hier. Mijn kleintje Ja-Ti zou met Broer Ja-M verhuizen naar Tsjechie, maar dát ging helemaal mis. Ja-Ti had ineens pijn en piepte wanneer het mens haar pakte. Mijn mens heeft best verstand van ratten, maar ze wist maar niet wat er was. De dierenarts heeft Ja-Ti grondig onderzocht....maar ze hebben haar in moeten laten slapen.
Het was een knokker hoor! De kleinste van het spul, maar de brutaalste....en toen ze heel ziek was hield ze maar vol!
Zelfs bij de dierenarts schijnt ze te lang vol te hebben gehouden! Ze wilde niet opgeven.
Mijn mens vond het niet prettig haar helemaal te onderzoeken...dus we hebben haar begraven. Bij Cubo in de buurt! Die ligt bij de voordeur!! lekker in de buurt en soms merk ik dat hij in de nacht stiekum nog naar binnen komt door de brievenbus. Hij kan ons nog niet zo missen!

In elk geval...ik zal proberen dat mens te overtuigen dat ik váker moet schrijven. Ondanks HAAR drukte....
Wil toch niet zeggen dat ik er geen tijd voor heb!

gRATjes,
Burmie van in De Rats

Vandaag was het zover....ik mocht mee op bezoek bij de Rattenherberg! Mijn mens weet dat ik één van de weinigen ben die de wereld graag rondreist en dus werd ik verkozen!

Ik vond het reuze spannend wat ik had gehoord dat er ook in de Herberg knappe mannen en fitte vrouwen zaten, dus ik ging mooi even rondkijken. Nu was ik OOK benieuwd hoe het rattenmens van die Herberg zou zijn, want zij wordt hier ook wel 'Oppermuts' genoemd (muts-mensen zijn mensen die altijd over bezorgd zijn over ons wel en wee....en ze maken extréém rare geluiden bij het zien van onze snuitjes of wanneer we eens lief kijken, sommige zijn geneigd een computer scherm te kussen als ze foto's van ons zien.....maargoed....)

Cis, van de Herberg vond mij hartstikke schattig....gelukkig, want ik zette mijn liefste snuitje weer op natuurlijk. Ons mens, Anous, had haar Klikding meegenomen om de bewoners op de 'foto' te nemen....en ondertussen aten ze lekkere broodjes, dronken ze koffie en hadden ze véél te vertellen aan elkaar, NIET normaal...!

Ik dook na verloop van tijd mijn hutje maar weer in (Ik heb een heel leuk plekje, met een dekseltje en een hangmat van Lique erin!, weet je wel hoe knus dat is?!)

Het mens Anous had van die hangmatjes meegenomen voor Cisje en heeft haar er ook ééntje cadeau gegeven. Cis is gek op die hangmatten en kocht zelf nog een tas welke IK eigenlijk heel leuk vond om in te klimmen....

 

Ik zag een paar hele leuke mannen in de Herberg...één woonde bij de dames! Hij is een beetje 'geel/creme' en heet DioDibbes (Dat heb ik HIER nog nooit gezien en man bij de vrouwen!) maar ik hoorde dat hij een soort gebrek had vlak onder zijn staart, waardoor het 'geen kwaad' kan dat hij daar woont....

 

Een van de mannen 'Snuggle' is wel heel leuk! Hij heeft wel een beetje 'overgewicht' *kuch* zogezegd, maar ik ben een dame en ik begreep dat ik niet op uiterlijkheden moet letten.  Het gaat om zijn karakter en het is een schat! Hij woont samen met BonAmi een leuke witte met een zwarte vlek op zijn kop!

Eén van de dames was ook 'vol-slank'  zogezegd....Wel een hele knappe....Ik hoorde dat ze ergens familie is van Quala. Een van de dames bij ons, die is niet zo 'groot' als zij (maar die is ook niet zo aardig altijd, zij pest me veel...).

 

In elk geval hebben we dus een leuke reis gehad vandaag. lekker samen op pad en ik kreeg nog een stukje tomaat ook!

 

Bij terugkomst hoorde ik Burmie alweer óveral bovenuit....(da's wel een uitslover hoor) Hij sprak weer over zijn kinderen...en hoe mooi ze waren en HOE ze op HEM leken.....*zucht*

Ze zijn alweer een dag of 10 oud en het zal niet lang duren voor de oogjes open gaan.

Ik hoop eigenlijk dat er een vriendinnetje voor mij tussen zit!

 

 

 

 

een lief likje van Jaya

 

Ik hou je op de hoogte van de zwangerschap van mijn knappe vriendin Ja-Beau. (Ik persoonlijk hou er niet van als dames overgewicht hebben, maar een zwanger vrouwtje heeft wel wat he vriend?)